Herb Ojca Świętego Franciszka: wyjaśnienie herbu i motta
18.03.2013

Papież zdecydował zachować istotne elementy swojego wcześniejszego herbu, wybranego przy okazji konsekracji biskupiej.

Herb
Niebieskie tło jest otoczone symbolami godności papieskiej, takimi samymi, jakie wybrał Benedykt XVI (mitra umieszczona pomiędzy dwoma kluczami – złotym i srebrnym – połączonymi czerwonym sznurem). Na niebieskim tle, u góry znajduje się symbol Towarzystwa Jezusowego, wskazujący na zgromadzenie zakonne, z którego Papież pochodzi. Jest to słońce otoczone promieniami, ozdobione czerwonymi literami IHS – co stanowi monogram Chrystusa. W literę H wpisany jest krzyż, a pod nią trzy gwoździe w kolorze czarnym.

Poniżej znajdują się gwiazda i kwiat nardu. Gwiazda, według starożytnej tradycji heraldycznej, symbolizuje Najświętszą Maryję Pannę, Matkę Chrystusa i Kościoła, kwiat nardu natomiast wskazuje na św. Józefa, patrona Kościoła powszechnego. W tradycji ikonograficznej hiszpańskiej, bowiem św. Józef jest przedstawiany z gałązką nardu w ręku. Umieszczając te obrazy w swoim herbie Ojciec święty chce wyrazić swoją szczególną cześć dla Matki Bożej i św. Józefa.

Motto
Motto Ojca świętego pochodzi z Homilii św. Bedy Czcigodnego, kapłana (Om. 21; CCL, 149-151), który, wyjaśniając perykopę ewangeliczną o powołaniu św. Mateusza, pisze: \\\"Vidit ergo Iesus publicanum et quia miserando atque eligendo vidit, ait illi Sequere me\\\" (Jezus, zobaczył celnika, a ponieważ było to spojrzenie zmiłowania i wyboru, rzekł do niego: Pójdź za Mną).

Ta homilia, wyraz czci wobec miłosierdzia Bożego, jest zamieszczona w Liturgii Godzin na święto św. Mateusza, 21 września. Nabiera ona szczególnego znaczenia w życiu i drodze duchowej Ojca świętego. Właśnie, bowiem w święto św. Mateusza 1953 roku, młody Jorge Mario Bergoglio, w wieku 17 lat, doświadczył w szczególny sposób obecności miłującego Boga w swoim życiu. Następnie, podczas spowiedzi, poczuł dotknięcie serca i doświadczył ogarnięcia przez miłosierdzie Boga, który przez pełne delikatnej miłości wejrzenie, wezwał go do życia zakonnego na wzór św. Ignacego Loyoli.

Kiedy został wybrany na biskupa, na pamiątkę tego wydarzenia, które naznaczyło początki jego całkowitego oddania się Bogu w Kościele, zdecydował się przyjąć jako motto i program swego życia sformułowanie św. Bedy: miserando atque eligendo (dosł.: litując się i wybierając). Właśnie to zawołanie przejął do swego herbu papieskiego.


Tłumaczenie własne za Biurem Prasowym Watykanu.

« Powrót do listy